انجمن علمی مدیریت رفتار سازمانی مطالعات رفتار سازمانی 2322-1518 15 1 2026 05 22 Developing a Skills-Based Resilience Model: Cognitive-Philosophical Approach توسعه مدل مهارت محور تاب آوری- رویکرد شناختی-فلسفی 37 70 733355 10.22034/obs.2026.2068952.3592 FA محمد ونکی فراهانی دکتری تخصصی رشته مدیریت دولتی گرایش رفتار سازمانی دانشکدگان فارابی دانشگاه تهران 0009-0002-8382-850X حسن زارعی متین دانشگاه تهران 0000-0001-5583-0675 مهدی ذاکری دانشگاه تهران 0000-0003-1243-7130 سید حسین اخوان علوی دانشگاه تهران 0000-0003-2580-2547 بهزاد محمدیان دانشگاه تهران 0000-0003-2157-5113 Journal Article 2025 08 31 One of the models recently proposed for resilience training at the organizational level is the “Skill-Based Model of Individual Resilience” presented by Bakker et al. (2021). Given the shortcomings and inadequacies of the components of this model in dealing with fundamental cognitive issues, the present study aimed to develop and complete the model based on recognizing the elements and explaining the relationships between the cognitive components of resilience, with a philosophical approach and a systemic and comprehensive view of cognitive issues, in two stages using content analysis of related texts and structural-interpretive equations. The final results show that among the cognitive elements of resilience, the “view of existence” dimension is the main factor that has the greatest impact on other dimensions and there is no autonomous variable, and therefore, cognitive training of the skill-based model of resilience requires a holistic and systemic view of the problem, and any change in any of the cognitive dimensions changes other cognitive dimensions and the entire cognitive mechanisms of resilience, to the extent that its results may be beyond our prediction and control. <span lang="FA">یکی از مدل‌هایی که اخیراً درخصوص آموزش تاب‌آوری در سطح سازمان، مطرح شده «مدل مهارت‌محور تاب‌آوری فردی»</span> <span lang="FA">است که توسط باکر و همکاران (2021) ارائه شده است. باتوجه‌به نقصان و ناکافی‌بودن اجزای این مدل در مواجهه با مسائل شناختی اساسی، پژوهش حاضر با هدف توسعه و تکمیل مدل، براساس بازشناسی عناصر و تبیین روابط بین مؤلفه‌های شناختی تاب‌آوری، با رویکردی فلسفی و نگاهی سیستمی و فراگیر به مسائل شناختی در دو مرحله با استفاده از تحلیل محتوای متون مرتبط و معادلات ساختاری- تفسیری انجام شده است. نتایج نهایی نشان می‌دهد که از بین عناصر شناختی تاب‌آوری، بعد «نگاه به هستی» اصلی‌ترین عاملی است که بیشترین تأثیر را بر سایر ابعاد دارد و هیچ متغیر خودمختاری وجود ندارد و لذا آموزش‌های شناختی مدل مهارت‌محور تاب‌آوری نیازمند نگاه کل‌نگر و سیستمی به مسئله است و هر تغییری در هریک از ابعاد شناختی، ابعاد دیگر شناختی و کل سازوکارهای شناختی تاب‌آوری را دستخوش تغییر می‌سازد، تاحدی‌که نتایج آن ممکن است خارج از پیش‌بینی و کنترل ما باشد.</span> https://obs.iaobm.ir/article_733355_226a938a1d48c3f545c8885584e52fc9.pdf